اهمیت BIM و مدیریت اطلاعات ساختمان - بخش دوم
توضیحات
سرفصلهای اصلی مصاحبه
- اهمیت صرفهجویی در مصرف انرژی و مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان
- آغاز فعالیت حرفهای از سال ۱۳۹۱ همزمان با دوران دانشجویی
- تأسیس شرکت معماری و همکاری با همتیمیهای دانشگاه تهران
- انتخاب زودهنگام نرمافزار Revit و مزیت رقابتی آن
- نقش BIM در مدیریت کامل پروژههای ساختمانی
- تفاوت آموزش دانشگاه با نیاز واقعی بازار کار
- تجربه اجرای پروژههای متعدد در جنوب کشور
- اهمیت طراحی اقلیممحور و انتخاب صحیح مصالح
- مشکلات خوردگی سازهها در مناطق ساحلی
- استفاده از مدل کاری فریلنس و تیمهای تخصصی
- تأثیر انقلاب صنعتی چهارم بر صنعت ساختمان
- جایگاه واقعی هوش مصنوعی در معماری
- تجربه استفاده از اسکن سهبعدی و فناوریهای نوین
- ضرورت یادگیری مداوم و همگام شدن با پیشرفت تکنولوژی
خلاصه :
در این گفتوگو، پارسا پیسپار درباره مسیر حرفهای خود، ورود به حوزه معماری، فناوریهای نوین و آینده صنعت ساختمان صحبت میکند.
او بیان میکند که فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۹۱ و همزمان با دوران کارشناسی معماری آغاز کرده است. از همان ابتدا تلاش کرده به جای استفاده از روشهای متداول، بر فناوریهای روز دنیا تمرکز کند. انتخاب نرمافزار Autodesk Revit در زمانی که هنوز در ایران شناختهشده نبود، یکی از مهمترین تصمیمهای حرفهای او بود؛ تصمیمی که باعث افزایش سرعت طراحی، دقت مدارک فنی و ایجاد مزیت رقابتی برای شرکت شد.
«امروز معماری فقط طراحی ساختمان نیست؛ تلفیق دانش، فناوری و مدیریت اطلاعات است.»
به گفته او، معماری امروز دیگر صرفاً طراحی نقشه نیست، بلکه بر پایه BIM (مدلسازی اطلاعات ساختمان) شکل گرفته است؛ روشی که امکان تهیه همزمان نقشههای معماری، سازه، تأسیسات، متره و برآورد، استخراج مصالح و مدیریت کامل پروژه را در یک مدل واحد فراهم میکند.
وی همچنین به نقش فناوری در انقلاب صنعتی چهارم اشاره میکند و معتقد است که اینترنت اشیا، هوش مصنوعی و دیجیتالی شدن فرایندها، آینده صنعت ساختمان را متحول خواهند کرد. با این حال تأکید میکند که هوش مصنوعی هنوز جایگزین معمار نیست و در شرایط فعلی بیشتر به عنوان ابزاری برای افزایش سرعت طراحی اولیه و ایدهپردازی کاربرد دارد.
بخش مهم دیگری از صحبتها به تجربه فعالیت در مناطق جنوبی ایران اختصاص دارد. او توضیح میدهد که طراحی در شهرهایی مانند کیش، قشم، چابهار و اهواز نیازمند شناخت دقیق اقلیم، رطوبت، خوردگی ناشی از کلر و شرایط محیطی است. به اعتقاد او، بسیاری از ساختمانهای جدید این مناطق به دلیل انتخاب نامناسب مصالح و جزئیات اجرایی، عمر مفید بسیار کوتاهتری نسبت به ساختمانهای قدیمی دارند و همین موضوع اهمیت طراحی اقلیممحور را نشان میدهد.
او همچنین به ساختار کاری شرکت اشاره میکند و میگوید به جای توسعه یک سازمان بزرگ با نیروهای ثابت، از مدل فریلنس و شبکهای استفاده میکنند تا متناسب با هر پروژه، متخصصان همان حوزه به کار گرفته شوند؛ رویکردی که انعطافپذیری و بهرهوری بیشتری ایجاد میکند.
«تکنولوژی جای معمار را نمیگیرد؛ معمارانی که از تکنولوژی استفاده نکنند، جای خود را از دست میدهند.»
در پایان نیز با اشاره به تجربه استفاده از اسکنرهای سهبعدی و ابزارهای نوین، تأکید میکند که فناوری با سرعت بسیار زیادی در حال پیشرفت است و معماران باید همواره خود را با این تغییرات هماهنگ کنند، زیرا آینده معماری وابسته به تلفیق دانش تخصصی با فناوریهای نوین خواهد بود.