معماری انرژی - بخش اول
توضیحات
در این قسمت از برنامه شب آفتابی رادیو اقتصاد، پارسا پیسپار، کارشناس ارشد معماری انرژی، درباره مسیر ورود به حرفه معماری، اهمیت کسب تجربه عملی و آینده صنعت ساختمان به گفتوگو میپردازد.
در ابتدای برنامه، او از علاقه خود به هنر، طراحی و ساختمانسازی از دوران مدرسه میگوید و توضیح میدهد که فعالیت حرفهای خود را از سال دوم دانشگاه با کارآموزی در شرکتهای معماری آغاز کرده است. وی معتقد است معماری رشتهای میانرشتهای است که علاوه بر طراحی ساختمان، حوزههایی مانند طراحی شهری، طراحی صنعتی، گرافیک، معماری داخلی و برنامهریزی شهری را نیز در بر میگیرد و موفقیت در آن نیازمند تجربه عملی در کنار آموزش دانشگاهی است.
بخش مهمی از گفتگو به معماری انرژی و نقش آن در کاهش مصرف انرژی ساختمانها اختصاص دارد. در این بخش، به مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، ضرورت بومیسازی استانداردهای جهانی متناسب با اقلیم ایران و اهمیت طراحی ساختمانهای کممصرف اشاره میشود. همچنین روند جهانی حرکت به سمت ساختمانهای Low Energy، Net Zero Energy و Positive Energy Buildings معرفی شده و بر نقش انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه سامانههای خورشیدی، در آینده ساختوساز تأکید میشود.
در ادامه، وضعیت کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند امارات، عربستان، قطر و کویت از نظر استانداردهای انرژی و نظامهای ارزیابی ساختمان بررسی میشود. به اعتقاد پیسپار، این کشورها با تدوین استانداردهای اختصاصی، ایجاد الزامات طراحی و توجه به هویت معماری بومی، گامهای مؤثری در توسعه معماری پایدار برداشتهاند؛ در حالی که ایران نیز با وجود ظرفیتهای علمی و تاریخی، همچنان نیازمند توسعه و نهادینهسازی چنین نظامهایی است.
در بخش دیگری از برنامه، به ظرفیتهای ارزشمند معماری سنتی ایران مانند بادگیرها، قناتها و روشهای بومی مدیریت انرژی اشاره شده و بر این نکته تأکید میشود که بسیاری از این راهکارها میتوانند با فناوریهای امروز ترکیب شده و در معماری معاصر دوباره مورد استفاده قرار گیرند.
همچنین تفاوت شرایط ساختوساز ایران با کشورهای منطقه، بهویژه از منظر الزامات لرزهای، مورد بررسی قرار میگیرد. با توجه به زلزلهخیز بودن ایران، رعایت اصول مهندسی سازه و استانداردهای مقاومسازی اهمیت ویژهای دارد و کاهش کیفیت ساخت یا انتخاب سیستمهای سازهای صرفاً به دلیل کاهش هزینه، میتواند پیامدهای جدی در آینده ایجاد کند.
در مجموع، این گفتوگو بر ضرورت ارتقای کیفیت آموزش، افزایش مهارتهای عملی، توسعه معماری انرژی، استفاده از فناوریهای نوین و توجه همزمان به هویت معماری ایرانی و استانداردهای جهانی تأکید دارد و آینده صنعت ساختمان را در گرو حرکت به سمت طراحی هوشمند، بهرهوری انرژی و توسعه پایدار میداند.